Heroika PDF Drukuj Email

Zachowany w tradycji chrześcijańskiej życiorys świętego Jerzego czy raczej apokryf o świętym Jerzym z biegiem lat uzupełniany był o fantastyczne elementy, charakterystyczne dla baśni (motyw znany u nas pod hasłem-zaklęciem „stoliczku, nakryj się!”, wilki jako zwierzęta towarzyszące bohaterowi). Dodany do niego epizod walki ze smokiem mieści się w kanonie typowych sytuacji baśniowych. Bohater-rycerz zabija bestię, która więziła królewnę i zamierzała ją pożreć. Na rozpowszechnienie kultu św. Jerzego wpłynęła atrakcyjność tego motywu, spowodowana jego prostotą – schemat sytuacyjny wielokrotnie powielany, należący do archetypów, postacie-ikony o jednoznacznych postawach – obrońca, ciemiężyciel i niewinna ofiara. Jego oczywista w swych przyporządkowaniach symbolika przydała się nie tylko mitologii chrześcijańskiej – stanowiła wszak odpowiednik walki Archanioła Michała z Lucyferem – wykorzystywana w kanonie baśniowym odzwierciedlała pragnienie każdego człowieka, by zło zostało raz na zawsze zwyciężone przez dobro. Do takich jednoznacznych ujęć nawiązuje wyraźnie Baczyński, zaczynając wiersz o świętym Jerzym od jaskrawego malowidła, przedstawiającego zawiązanie akcji:

 

Wśród drzew, co są jak płaskie, zielone motyle,
święty Jerzy cwałuje po czerwonej ścieżce
na koniu, co się wznosi, a za nimi w tyle
czeka mała dziewczynka, włosy ma niebieskie.
Wina [14 II]

 

...